شخصا آشناییم با بالزاک از اهواز و خرید کتاب باباگوریو شروع شد.
در اهواز و پس از پایان دوره خاتمی، دچار تبی شدم که شروع کردم به تحریم کردن. با دلایل مختلف تئاتر، سینما، نمایشگاه کتاب و خیلی چیزهای دیگه، یکی بعد از دیگری از نظر من و به صورت شخصی تحریم شد. با تحریم نمایشگاه کتاب خرید کتاب های ترجمعه و چاپ شده در دوران قبل از انقلاب به رویکرد جدید من برای اشتیاقم به کتابخونی تبدیل شد. کتاب باباگوریو اثر دوبالزاک هم یکی از یادگارهای همون موقع و همون تب هست.
دوبالزاک، نویسندهٔ شهیر فرانسوی است و او را رهبر مکتب ناتورالیسم اجتماعی در ادبیات میدانند. در «کمدی انسانی» که نامی است که دوبالزاک برای مجموعه آثار خود شامل چند رمان و داستان کوتاه برگزیده است، افراد مختلفی از تمام طبقات اجتماعی جامعه فرانسه جا گرفتند.
در لینک زیر هجده مورد از آثار ترجمه شده دوبالزاک رو برای دانلود گذاشتم. تا جایی که من میدونم به دلیل اینکه این آثار قبل از انقلاب چاپ شده و بنگاه انتشاراتی تعطیل شده یا تغییر هویت داده و یا مترجم فوت شده، اصولا هیچ کدم از این آثار مشمول حق مولفین نمیشه.
تصویر زیر هم مجسمه یادبود این نویسنده شهیر در پاریس در بلوار فریدلند هست.
https://www.dropbox.com/sh/1vjp8z3lbbnguj4/AABpGJ28B54dU4jyW10ytmb7a?dl=0
به به جناب آرمان. میبینم که با مشاهیر ادب دارید از نزدیک هم آشنا میشوید قربان.
پاسخ دادنحذفالبته نزدیک تر رفتن به قبرستان پر لاشز هست.
پاسخ دادنحذفمن زیاد قرستون رفتن رو دوست ندارم.
جناب پیشنهاد میکنم تشریف ببرید پرلاشز. صدالبته نه برای فاتحه خوندن برای یک مشت سنگ و خاک. بلکه چون خیلی از اون سنگ قبرها در حد آثار هنری دیدنی هستند. پرلاشز یک جاذبهی توریستیه باور بفرمایید. چشمتون به گورستان دلگیر خودمون نره.
حذفبله احسان جان،
پاسخ دادنحذفایرانی های زیادی هم اونجا هستن.
دسته کم نمای سنگ قبر هدایت در پرلاشز در نوع خودش زیبا و دیدنی هست.